بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی – اردبیل گردی

0
635

شیخ صفی الدین اردبیلی ( 650 – 735 ) هجری نیای بزرگ دودمان صفویان از بومیان ایرانی و هشتمین نسل از تبار فیروز شاه زرین کلاه بود . زبان مادری شیخ صفی الدین زبان آذری ( گویشی از تاتی ) بود و اشعاری به این زبان ایرانی در کتاب صفوه الصفاو سلسله النسب سروده است . دودمان صفوی نام خویش را از وی گرفته بودند . او پایه گذار خانقاه در اردبیل بود . محل کنونی بقعه شیخ حدود 700 سال پیش باغ بزرگی به نام اسفریس بوده است که وی در بخشی از آن باغ بزرگ به ارشاد و تدریس مریدان خود می پرداخت . در دوره صفوی این مجموعه در نهایت دقت تکمیل شد تا جاییکه بقعه را به بهشت موعود خداوندی تشبیه می کنند . این بقعه با سقوط سلسله صفویه مورد بی مهری واقع می شود که هم اینک کل مساحت عرصه و اعیانی این مجموعه کمتر از 7 هزار متر مربع است . این مجموعه در تیر ماه 1390 به عنوان اثر تاریخی فرهنگی در ایران به ثبت جهانی رسیده است .

موقعیت جغرافیایی بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی

تصاویری از بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی

 

بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی

بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی

 

بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی

بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی

 

1+
تبلیغاتجهانگردعکس روزفروشگاه اینترنتی ژیوارتبلیغاتایرانگردی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید